Акценти

Уривањето на двата авиона на „Ербас“, како и повеќе поранешни инциденти со мали последици или без нив (помал број на жртви, принудни слетувања поради дефекти и сл.), нема посериозно да го загрозат имиџот и бизнисот на оваа „паневропска“ авио- компанија, пред се во однос на безбедноста на летовите и продажбата на овој тип на патнички авиони.

Се разбира, последните трагедии- денешниот пад на авионот на „Јеменија ер“ во Индискиот океан и оној на „Ер Франс“што се урна во Атлантскиот океан во ноќта помеѓу 31-ви мај и 1- ви јуни, со огромен број на загинати патници и членови на екипажот- вкупно 380- мина (преживеало само едно 14- годишно девојче), не можат да ја доведат во прашање безбедноста на летање со овие авиони, но е повеќе од сигурно дека овојпат не ќе може да се забошоти се, како што вообичаено се случувало во минатото и се случува денес. Впрочем, расправата за новата технологија во авионите на „Ербас“ и на „Боинг“ (се разбира и на помалите компании) веќе започна.

Continue Reading

Антрфиле

Сигурно дека моево тврдење (во насловот на овој текст) многумина начекува неподготвени (да му се спротивстават со противаргументи), кај многумина предизвикува недоверие, а можеби во најголем број се оние што му се смеат, му се потсмеваат, го отфрлаат како „ординарна глупост“. Таман работа Купот на конфедерациите, чиј финален турнир во Јужна Африка го следевме деновиве, да го замени Светското првенство!

Ама ај да потпрашам: што е „светско“, а што „конфедерациско“- интерконтинентално? Колку ги имаме предвид двете првенства а пред се во организациска (систем) и реализаторска смисла, за да можеме да ги компарираме и да ги (пре)оцениме, конечно да донесеме каков годе заклучок или тврдење (како што е моево)?

Ми доаѓа „случајов“ да го ставам во рамки на една друго мое тврдење (пак за многумина сигурно многу смело), всушност порака која сепак ќе ја одложам за не долго време (друг текст): заборавете на „мулти“, „интер“ и „интра“ се единствената перспектива!
Continue Reading

Поентар

Без оглед на притисокот на меѓународниот „фактор“, но и на домашната опозиција и нејзините медиумски трабанти, секој што сериозно и внимателно го следи процесот компромис, интензивиран во последниве неколку години, се согласува со претседателот на Македонија, Ѓорге Иванов, дека, ако беше едноставно, досега ќе се најдеше компромисно решение. Процесот со посредство на Метју Нимиц не може да се нарече ниту разговори, ниту преговори, a компромисот во својата суштина е тоа и не може да заврши поинаку освен или со компромисно решение или со негов прекин. (Бидејќи се инсистира на „преговори“, значи прекин на преговорите). Тоа пак- решението, како што точно посочи Иванов, може да биде или разумно или неразумно (некои неразумното  го нарекуваат гнило).

Разумното компромисно решение се донесува со максимална меѓусебна почит и разбирање, со силата на аргументот, а неразумното со наметнување на едната страна (супериорност), нејзина нетолерантност, непочитување (туку омаловажување, па и ништожење), неразбирање, со аргументот на силата  (при што отстапките се незначителни, безначајни, формални).

Continue Reading

Ретропис

Ако кон нив ги додадеме „зафатените“ од светската економска криза, природните катастрофи кои се се почести и поголеми од година на година (нарушување на еколошката рмнотежа0, жртвите на воени и терористички атакувања врз животот…не би било „премногу“ ако насловот на прилогов, позајмен од истоимениот легндарен филм на Копола ,  го променам во „Апокалипса денеска“.

Недвојбено, очебијно: светот незапирно се движи кон сопствено пропаѓање, кон самоуништување. Може да се „преврти“ единствено доколку од корен го промени сопствениот „светоглед“- на животот, времето денес сосе вчера и утре, на природата која штедро дава, но и жестоко му зема на „грабливиот“ човек, на цивилизацискиот развој, на меѓучовечките односи, на смислата и содржината на сопственото опстојување. Што е за жал тешко, речиси невозможно.

Continue Reading

Акценти

Конференцијата на македонската дијаспора е од исклучително значење за Република Македонија, за Македонците во целиот свет. Таа потврдува подготвеност за организирано и засилено заедничко дејствување во одбраната и афирмацијата на македонскиот идентитет, особено во овие клучни моменти на негово оспорување. Клучни затоа што по дефинитивното паѓање на маската на данајското лице на јужниот сосед, на неговото политичко водство- дека не се работи за негов проблем со името на земјава (не уставното), туку со иадентитетот на македонскиот народ, може да се очекувам всушност веќе се случува „последната офанзива“. Имено, во наредниот период (недели, месеци) Данајската република (Грција) и нејзините сојузници во ЕУ и НАТО ќе вршат се пожесток притисок врз македонското државно раководство „проблемот“ да се реши што поброз со негова „флексибилност“ (а не со обостран разумен компромис). Зашто едноставно, времето никогаш не било, ниту може да биде на страната на таквите- со паднати маски.

Continue Reading