За вистината и заблудата може да се говори од искуствен аспект, но никако не можат и не смеат да се занемарат сознајно-теоретските елаборации и ставови на многумина филозофи и други учени. Дури, речиси нема филозоф или мислител-интелектуалец кој не запрел пред категориите „вистина“ и „заблуда“ и не се обидел да ги проблеамитизра, односно да изгради сопствен систем за нивно осознавање и толкување. Оттука, не може да се говори за „колку луѓе, толку вистини“, за „секој со својата вистина“ или „има само една вистина, сѐ друго е лага“. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Можеби критичката самосвест е поважна, посилна и повредна од свеста. За авторот сигурно. А може ли едната без другата? Не може, но немаат иста валидност, нема равенство помеѓу нив.

Напротив, критичката самосвест кај авторот, во него, ја претпоставува свеста за она што го прави, што го создава. И едната и другата се потврдуваат во задоволството или незадоволството од резултатот. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Одамна е осознаено од врвни учени дека независноста во својата суштина значи објективност. Па сепак, кај нас одвреме-навреме се поставува, всушност се повторува ова прашање  и се покренуваат дискусии, се развиваат полемики: постои ли или не независност (особено медиумска), како таа се потврдува и афирмира во практиката-секојдневјето, ја препознаваме ли, дали се наметнува, дали доминира или е одамна „поразена“ итн. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Колку сме приниципиелни/доследни, а колку компромисни во животот, работата, дејствувањето, политиката?

Ова е уште едно мошне важно прашање во сегашниов миг на нашето опстојување на овие простори или, ако сакате, во овој период на клучни, решавачки моменти за опстојбата на македонската нација и држава. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Нудистичкото движење во светот веќе не е популарно како порано, а во нашава земја воопшто и го немаше (и покрај езерските и планинските услови). Не само на нудистичките, туку и на плажите за „полуоблечени“ во светските туристички земји, во текот на летото (но и пред него и по него) можат „нормално“ да се видат како „рамнодушно“ се шетаат, пливаат или се сончаат угул голи туристи (многу почесто полуголи-женските „топлес“, машките…).

Сосема е нормално што брзо изгуби на популарноста, ако се има предвид одамна потврдената вистина дека на очите им се интересни облечените само додека не се разголат, и тоа до „предмасовната“ фаза. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Денес многу повеќе се злоупотребува отколку што се употребува. Најнапред секој и секого, а потоа сѐ и сешто. При што се поголеми последиците односно штетите, е мошне тешко да се одговори. Зависи од случај до случај, од ситуација до ситуација.

Во актуелниов миг помеѓу злоупотребата на секого и на сешто можеме да ставиме знак на равенство, што ќе рече дека е подеднаква и според „содржината“ и според „тежината“. Притоа, од „секого“ можеме да ги издвоиме новинарите, медиумите и социјално загрозените поединци и групи, а од „сешто“ особено добиената-стекнатата позиција во општеството (влијание) и функција во власта. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Не е случајно што во насловот на овој прилог „предност“ му е дадена на творештвото, а не на политиката (кога би било обратно, насловот би гласел „Политика и творештво“). Едноставно затоа што секое модерно општество, секоја современа држава (намерно не го акцептирам системот-уредувањето) творештвото го става на пиедесталот,на врвот од егзистенцијалното скалило, на вредностите на идентитетот. Следствено, со сите сили, можности, капацитети го поддржува, го поттикнува, го стимулира, му овозможува непречено и интензивно да се развив. А резултатите-делата ги помага во нивната сопствена и заедничка валоризација (како цивилизациски дострели) и афирмација. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Секој говор е индивидуално препознавање. Во крајна консеквенца тој ја инаугурира личноста во комуникацијата, ги дефинира нејзиниот систем и содржина, па и нејзината улога, нејзиното функционирање во вредносна смисла. Ја афирмира мислата, промислата, целта. Го претпоставува конкретниот ангажман, ја докажува личната определба.

Секој говор-говорот на културата, на критичката размисла, говорот на секојдневната кореспонденција, си има свои норми, сопствен вокабулар, свое препознавање. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил

Неодминливо прашање: колку сомневањето е поттикнувачко во универзална смисла; како животен став, како појдовна позиција на секое промислување?

Во историјата на филозофијата, и на науката воопшто, омиленото мото на Маркс дека човекот треба да се сомнева во сѐ се однесува на безброј клучни историски личности, но и на недоброј секојдневни, обични луѓе, по ништо изделени од средината. Прочитај ја целата поента

Коментирај со својот Facebook профил